در حال بارگذاری ...
گفت و گو با پویا دستگیران هنرمند قائمشهری

امیدوارم شرایط موجود فرصتی برای شناخت نیازهای هنرمندان شود

پویا دستگیران گفت : در این مدتی که کرونا باعث زیان آوری شده ، هنرمندان بسیاری مجبور به دست و پنجه نرم کردن در شرایط دشوار بوجود آمده بودند.حتی خودمان اگر ثبت گروه تئاتر خانه سبز نبود و سه فیلم کوتاهی که تولید ما بودند و در جشنواره های بین المللی منتخب شده بودند اتفاق نمی افتاد ، می توان گفت که عملا به دلیل وجود پاندمیک در این مدت هیچ فعالیت هنری دیگری نداشتیم.

پویا دستگیران هنرمند قائمشهری با خبرنگار ایران تئاتر در مازندران به گفت و گوی نشست و گفت و گو او را با روابط عمومی انجمن هنرهای نمایشی مازندران در ادامه می‌خوانید: 

خودتان را معرفی کنید ؟ 

پویا دستگیران هستم. متولد هجدهم مرداد هزار و سیصد و هفتاد و پنج بازیگر ، نویسنده و کارگردان . عضو هسته مرکزی گروه تئاتر خانه سبز سرپرست کمیته فرهنگی و هنری انجمن صنایع دستی قائمشهر و سیمرغ و سرپرست انجمن نویسندگان پیوند یک رویا . 

چگونه با هنر نمایش آشنا شدید و از چه سالی اولین نمایشی که بازی کردید؟ 

بنده تقریبا ۱۵ سال پیش فعالیت هنری خودم را شروع کردم. پیش از اینکه کلاس های هنری خود را بصورت حرفه ای آغاز کنم ، برای کانون های هنری در بخش نمایش اپیزودهایی می نوشتم. کم کم که به علاقه ی خود در رشته های هنری دیگر پی بردم ،  سپس به کلاس بازیگری برای قاب (سینما و تلویزیون) رفتم و در کنارش بازیگری برای تئاتر را هم آموختم  بعد از کلاس بازیگری ، کلاس نویسندگی ، نمایشنانه نویسی ، فیلمنامه نویسی و در نهایت کلاس کارگردانی را گذراندم.  و کم کم فعالیتم را بعد از گذراندن کلاس ها و مطالعاتی در حد نیاز ، آغاز کردم.  در رابطه با بخش دوم سوال تان هم عرض کنم که ؛ اولین نمایشی را که با آن پا به صحنه گذاشتم فکر میکنم ، آهو نوشته ی اسلاومیر مروژک بود.

در چه نمایش هایی به عنوان بازیگر و کارگردان حضور داشتید؟

گزیده ای از نمایش هایی که تجربه شرکت در آن ها را داشتم را نام می برم؛نمایش آهو ، نمایش دهکده ی دوستی ، نمایش زنی پشت در ، نمایش مزاحمت ، نمایش معرکه در معرکه و همین طور نمایش بارقه ی خویشتن و....در خصوص نمایشنامه ها هم باید به نمایشنامه کنارم هستی اما (اجرا شده) ، نمایشنامه بارقه ی خویشتن (اجرا شده) ، نمایشنامه همین بس (اجرا شده) ، نمایشنامه یرما-اقتباسی (اجرا شده) اشاره کنم. در حال حاضر نمایشنامه دیگری را به یاد نمی آورم. کما اینکه در این سال ها من در نوشتن ، اغلب بر فیلمنامه و داستان متمرکز بوده ام و داستان های چاپ شده ام ، داستان سالاد فصل ، اقدس عدسی دوست ندارد ، برنج دانه بلند و همین طور فیلمنامه هایی چون خمیازه یک ابر ناشناس ، صاحب خانه ، گرمابه و... به حساب می آیند. و اگر به تعدادی از نمایش هایی که کارگردانی کرده ام اشاره کنم نمایش معرکه در معرکه ، نمایش خرده جنایت های زنا و شوهری نمایش بانو و جوانی خویش ،نمایش اتاق انتظار، نمایش کنارم هستی اما ، نمایش بارقه ی خویشتن و نمایش مینا و پلنگ

حال و هوای این روزهای تئاتر ؟

تئاتر به انگار که از ارتفاعی پایین افتاده باشد همین طور در حال دست و پا زدن و تقلا کردن است. البته که این وضعیت صرفا بدلیل وجود ویروس منحوس کرونا نبوده و قبل از انتشار این ویروس هم در کشور،تئاتر همچنان در حال سقوط بوده.  روزها و ماه ها و سالها هنرمندان و دغدغه مندان هنر ، از وضعیت وخیم کرونا دم می زدند و کمتر کسی می شنید. ویروس کرونا که فارغ از هزار هزار آسیب جانی و مالی و معضلات وارده ی بسیاری از این قبیل را بر هنرمند و بدنه ی هنر بر جای گذاشته ، مزیتی هم داشته است. و آن مزیت این است که اینبار باعث شنیده شدن همه ی رنج هایی شده که سالها بر هنرمندان تئاتر متحمل گشته بود.  ببینید ؛ به جد ، زنده ماندن در این برهه ی دشوار تنها به داشتن یک برگ برنده وابسته است. ‌با این تفاسیر که اگر شخصی بخواهد کار کند آن هم در تئاتر، حتم دارم آنکه باید درب خانه اش را بزند ، فقط شانس است. مهمانی که کثیری از هنرمندان منتظر آمدنش هستند.  حقیقتا باید عرض کنم در این مدتی که کرونا باعث زیان آوری شده ، هنرمندان بسیاری مجبور به دست و پنجه نرم کردن در شرایط دشوار بوجود آمده بودند. حتی خودمان اگر ثبت گروه تئاتر خانه سبز نبود و سه فیلم کوتاهی که تولید ما بودند و در جشنواره های بین المللی منتخب شده بودند اتفاق نمی افتاد ، می توان گفت که عملا به دلیل وجود پاندمیک در این مدت هیچ فعالیت هنری دیگری نداشتیم.  در خصوص سقوط تئاتر از ارتفاع هم باید بگویم که نمی دانم دقیقا چقدر طول خواهد کشید. تنها امیدوارم بسیار مرتفع باشد یا که دستی برای کمک به هنر و هنرمند،دستگیر باشد. و همین طور امیدوارم این شرایط بوجود آمده مانند برقراری تعاملات بین هنرمندان ، مدیران و روسای مراکز هنری به فال نیک گرفته شود و یا یک فرصتی برای شناخت نیازهای هنرمندان و تحلیل مشکلات ساختاری موجود در تئاتر دانسته شود‌‌. 


 




مطالب مرتبط

گفت و گو با محمد رشیدا هنرمند بابلی

در این برهه تلخ زندگی هیچ چشم اندازی را نمی شود واقعی پنداشت
گفت و گو با محمد رشیدا هنرمند بابلی

در این برهه تلخ زندگی هیچ چشم اندازی را نمی شود واقعی پنداشت

محمد رشیدا گفت : در این برهه تلخ زندگی هیچ چشم اندازی را نمی شود واقعی پنداشت، گویی همه چیز میخواهد بما بفهماند هستید اما نیستید،مصداق زندگی در حباب است. امیدوارم کارکرد عناصر اصلی زمین به روال عادی برگردد...

|

گفت و گو با کیوان سعیدی زند هنرمند بابلی

تئاتر این روزها با فراز و نشیب هایی همراه است
گفت و گو با کیوان سعیدی زند هنرمند بابلی

تئاتر این روزها با فراز و نشیب هایی همراه است

کیوان سعیدی زند گفت : تئاتر این روزها هم مثل همه ی ماه ها و سالهایی که من در این شهر به آن پرداخته ام با فراز و نشیب هایی همراه و پیوسته با همه تنگناهای موجود، در اندام ستبرش پایدار است. چون در جستجوی معنای حقیقی هنر نمایش، چگونه بودن و چگونه زیستن را تجربه می کند.

|

گفت و گو با فاطمه سجادی هنرمند ساروی

امیدوارم از روزی که رفتن به سالنهای تئاتر و دیدن نمایش به عنوان یک کالای اساسی در سبد فرهنگی هر خانوار قرار گیرد
گفت و گو با فاطمه سجادی هنرمند ساروی

امیدوارم از روزی که رفتن به سالنهای تئاتر و دیدن نمایش به عنوان یک کالای اساسی در سبد فرهنگی هر خانوار قرار گیرد

فاطمه سجادی گفت : با وجود تمام سختی ها وناملایمت ها، تئاتر همیشه در زندگی من بوده وهست و از کار کردن تئاتر لذت می برم و دوستش دارم به این دلیل که در تئاتر به صورت زنده و نفس به نفسِ تماشاگران هستیم و همان‌جا بازخوردها را می بینیم و این حس لذت بخش است اما متاسفانه در یک سال اخیر ...

|

گفت و گو با محمد باقر محمودی هنرمند نوشهری

کسی تکلیف خودش را با تئاتر نمی داند
گفت و گو با محمد باقر محمودی هنرمند نوشهری

کسی تکلیف خودش را با تئاتر نمی داند

محمد باقر محمودی گفت : بیماری کرونا، مشکل تازه ای برای تئاتر ایجاد نکرده، بلکه واقعیت وضعیت تئاتر در ایران رابرجسته کرده است، اینکه تئاتر در ایران شغل به حساب نمی آید، و هنوز نتوانسته صورت بندی کاملی را در مورد هویتش به تثبیت برساند، بنابراین، وقتی وضعیتی بحرانی مانند کرونا ...

|

گفت و گو با مهرداد فلاحتگر هنرمند بابلی ( پیشکسوت عرصه سینما تئاتر و تلویزون )

هنرمند پزشک روح است و روح جامعه فرسوده و مریض است
گفت و گو با مهرداد فلاحتگر هنرمند بابلی ( پیشکسوت عرصه سینما تئاتر و تلویزون )

هنرمند پزشک روح است و روح جامعه فرسوده و مریض است

مهرداد فلاحتگر عنوان داشت : من تقریبا نیم قرن شغلم هنر نمایشه جامعه شدیدا به هنرمند نیاز داره ولی نیازشو یا نمیفهمم یا ازش فرار میکنه یا مدیران و برنامه نویسان و سیاست گذاران و نمایندگان اصلا از بنیاد هیچ سواد و بینش هنری اجتماعی جامعه شناسی ندارن جامعه فعلی کشور بیشتر از ...

|

گفت و گو با محمدرضا اسحقی گرجی هنرمند بهشهری

تئاتر دیگر هوایی ندارد
گفت و گو با محمدرضا اسحقی گرجی هنرمند بهشهری

تئاتر دیگر هوایی ندارد

محمدرضا اسحقی گرجی افزود : در هرچندحالتش هیشکی نمیتونه بفهمه چه بلایی بسر هنرمند تاتر و‌خونوادش میاد چه اسیبهای اجتماعی داره وارد میشه کار از جراحی و سکته گذشته کار دلسوزی و فداکاری گذشته

|

گفت و گو با رحمان غلامی هنرمند بهشهری

امیدوارم روزها و ماه ها وسال های خوبی در انتظار همه هنرمندان کشور باشد
گفت و گو با رحمان غلامی هنرمند بهشهری

امیدوارم روزها و ماه ها وسال های خوبی در انتظار همه هنرمندان کشور باشد

رحمان غلامی گفت : امیدوارم روزها و ماه ها وسال های خوبی در انتظار همه هنرمندان کشور باشد و مسوولین دلسوز و متعهد ومتخصص در امورهنری حمایت های مالی و‌معنوی از هنرمندان رو در عرصه های مختلف هنر دریغ نکنند. که ایام سخت بر هنرمندان سخت کوش می گذرد. به امید سلامتی وپیروزی برای همه

|

نظرات کاربران